Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011
LE MARDI A MONOPRIX / ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΣΤΟ ΣΟΥΠΕΡ-ΜΑΡΚΕΤ
LE MARDI A MONOPRIX
d’Emmanuel Darley
13 novembre 2011 – 8 janvier 2012
Samedi 21h30, Dimanche 19h00, Lundi 21h30, Mardi 21h30
Théâtre Ex Machina
Akadimou 13 Kerameikos – Tél. 210 52 31 131
ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΣΤΟ ΣΟΥΠΕΡ-ΜΑΡΚΕΤ
του Emmanuel Darley
13 Νοεμβρίου 2011 – 8 Ιανουαρίου 2012
Σάββατο 21.30, Κυριακή 19.00, Δευτέρα 21.30, Τρίτη 21.30
Από Μηχανής Θέατρο
Ακαδήμου 13 Κεραμεικός – Τηλ. 210 52 31 131
d’Emmanuel Darley
13 novembre 2011 – 8 janvier 2012
Samedi 21h30, Dimanche 19h00, Lundi 21h30, Mardi 21h30
Théâtre Ex Machina
Akadimou 13 Kerameikos – Tél. 210 52 31 131
ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΣΤΟ ΣΟΥΠΕΡ-ΜΑΡΚΕΤ
του Emmanuel Darley
13 Νοεμβρίου 2011 – 8 Ιανουαρίου 2012
Σάββατο 21.30, Κυριακή 19.00, Δευτέρα 21.30, Τρίτη 21.30
Από Μηχανής Θέατρο
Ακαδήμου 13 Κεραμεικός – Τηλ. 210 52 31 131
Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2011
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ / Επιστημονικό Συνέδριογια τα 40 χρόνια από τον θάνατο του Γιώργου Σεφέρη
ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΟΛΩΜΟΥ
Κ. Δαφνή & Θ. Μακρή 1 (πρώην πάροδ. Αρσενίου, Μουράγια)
49100 ΚΕΡΚΥΡΑ
τηλ.: 2661030674
Επιστημονικό Συνέδριο
για τα 40 χρόνια από τον θάνατο του Γιώργου Σεφέρη
στην Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών
Με αφορμή τη συμπλήρωση σαράντα χρόνων από τον θάνατο του νομπελίστα ποιητή Γιώργου Σεφέρη (21 Σεπτεμβρίου 1971), η Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών (Μουσείο Σολωμού) οργανώνει Επιστημονικό Συνέδριο αφιερωμένο στη μελέτη του έργου του ποιητή, με γενικό τίτλο «Άνθη της πέτρας», στο πλαίσιο των ετήσιων συνεδρίων της Εταιρείας. Στο τριήμερο 11, 12 και 13 Νοεμβρίου 2011, μελετητές του έργου του Γιώργου Σεφέρη και της νεοελληνικής λογοτεχνίας, συγγραφείς, μεταφραστές κ.ά, θα προσεγγίσουν την ποιητική διαμόρφωση του ποιητή του «Μυθιστορήματος» και την ευρύτερη συνεισφορά του στον νεοελληνικό πολιτισμό.
Όλες οι συνεδρίες θα διεξαχθούν στο Μουσείο Σολωμού (Μουράγια), εκτός από ένα θέατρο αναλογίου, που θα παρουσιαστεί στην εκκλησία της Τενέδου (Σπηλιά), την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011, ώρα 20.15.
Η είσοδος στις συνεδρίες και στο θέατρο αναλογίου είναι ελεύθερη. Το πλήρες πρόγραμμα του Συνεδρίου:
Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011
Απόγευμα
Εναρκτήρια συνεδρία
Πρόεδρος: Θεοτόκης Ζερβός
Γραμματέας: Μαγδαληνή Μανωλοπούλου
17.30 Νίκος Παπαδημητρίου: Ο αιθέρας μιας παμπάλαιας στιγμής και το άλγος του νόστου στη σεφερική περιπλάνηση
17.50 Ερωτόκριτος Μωραΐτης: Ο «δίκαιος λόγος» του Σεφέρη
18.10 Περικλής Παγκράτης: Τα ακραία υποκειμενικά όρια του ποιητή (Τρία Κρυφά Ποιήματα)
18.30 Γιώργος Κεντρωτής: Ο μεταφραστής Σεφέρης
18.50 Τάσος Παπαναστασάτος: Το Φονικό στην Εκκλησιά και η προγενέστερη μετάφραση δύο χορικών από τον Φόνο στη Μητρόπολη
19.10 Συζήτηση
20.20 Λήξη συνεδρίας
Ώρα 20.15
ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ (ΚΑΡΜΗΛΟΥ) (Σπηλιά).
Θέατρο αναλογίου από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κερκύρας.
Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011
Πρωινή συνεδρία
Πρόεδρος: Κώστας Καρδάμης
Γραμματέας: Μαρία Μπαλού
09.30 Δημήτρης Κονιδάρης: Προετοιμάζοντας την αλλαγή: Στροφή, Η στέρνα, Τετράδιο Γυμνασμάτων (1928-1937)
09.50 Νικολαΐς Πέννα: Το ταξίδι καθοριστικός παράγοντας προσωπικής και κοινωνικής ιδεολογικής αναζήτησης («Αργοναύτες» και «Αργώ»
10.10 Νίκος Κοσκινάς: Το Ημερολόγιο Καταστρώματος Α΄ και Β΄
10.30 Λένια Σέργη: Σεφέρης και Κύπρος
10.50 Συζήτηση
11.10 Διάλειμμα
Μεσημβρινή συνεδρία
Πρόεδρος: Αναστασία Σιώψη
Γραμματέας: Βέρα Κονιδάρη
11.30 Βασίλης Π. Καραγιάννης: Από τις «Γάτες τ’ Άϊ Νικόλα» στην πολίχνη Ξεχασμένη Μακεδονίας και περιχώρων. Μια βραδυραγούσα ποιητική ταχεία
11.50 Νάσος Μαρτίνος: Με τα χρώματα της μοναξιάς
12.10 Σοφία Μωραΐτη: Ο Νούκιος Νίκανδρος και οι σεφερικές προσδοκίες
12.30 Γεράσιμος Ρομποτής: Καρυωτάκης, Άγρας, Σεφέρης: Ποιητές και υπάλληλοι του μεσοπολέμου
12.50 Συζήτηση
13.10 Λήξη συνεδρίας
Απογευματινή συνεδρία
Πρόεδρος: Θεόδωρος Παππάς
Γραμματέας: Νικολαΐς Μπαλού
17.30 Κώστας Λιντοβόης: Σεφέρης: Δάνεια από την αρχαία τραγωδία
17.50 Σωτήρης Τριβιζάς: Ο μύθος των Ατρειδών στην ποίηση του Σεφέρη
18.10 Κώστας Σουέρεφ: Η Αποκάλυψη του Ιωάννη σε μεταγραφή Σεφέρη. Μια δεύτερη ανάγνωση
18.30 Συζήτηση
18.50 Διάλειμμα
ΒΡΑΔΥνή συνεδρία
Πρόεδρος: Νίκος Παπαδημητρίου
Γραμματέας: Χρύση Παγκράτη
19.10 Jim Potts (Τζιμ Ποττς), μτφρ. Δημήτρης Δάλλας: Γιώργος Σεφέρης: Πολιτιστική διπλωματία
19.30 Σωτήρης Σουλιώτης: Σεφέρης και Δανία: Η απήχηση του έργου του
19.50 Martti Leiwo (Μάρττι Λέιβο): Ο Σεφέρης και η Φινλανδία
20.10 Συζήτηση
20.30 Ο ποιητής Νάνος Βαλαωρίτης μιλάει για τον Σεφέρη (DVD γραμμένο ειδικά για το συνέδριο)
21.00 Λήξη συνεδρίας
Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011
Πρωινή συνεδρία
Πρόεδρος: Μιχάλης Πολίτης
Γραμματέας: Λεωνίδας Μερτύρης
09.30 Κατερίνα Κούσουλα: Το φως στον Σεφέρη
09.50 Ανδρομάχη Μπάτζιου: Τα limericks στην ποίηση του Γ. Σεφέρη
10.10 Βασίλης Λέτσιος: Για τα χαϊκού του Σεφέρη
10.30 Σταυρούλα Τσούπρου: Τα ποιήματα για παιδιά του Γ. Σεφέρη
10.50 Συζήτηση
11.10 Διάλειμμα
Μεσημβρινή συνεδρία
Πρόεδρος: Νάσος Μαρτίνος
Γραμματέας: Έμιλυ Περατικού
11.30 Νάσος Βαγενάς: Η γενιά του ’30
11.50 Πάνος Βλαγκόπουλος: «Τούτο το σώμα»: Ο ποιητής ως συνθέτης
12.10 Στέλλα Κουρμπανά: Σεφέρης και Βάγκνερ, παράλληλοι
12.30 Πασχάλης Νικολάου: Μεταφορές φωτός, άνθη επίδρασης: Σεφέρης, Berengarten, Βαγενάς, Λάγιος
12.50 Συζήτηση
13.10 Εδώ τελειώνουν τα έργα της θάλασσας, τα έργα της αγάπης: ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ
13.30 Λήξη συνεδρίου
ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ: Πρόεδρος: Περικλής Παγκράτης, Αντιπρόεδρος: Δημήτρης Κονιδάρης, Γραμματέας: Κώστας Καρδάμης, Ταμίας: Λουκιανός Ζαμίτ, Μέλη: Κώστας Λιντοβόης, Νίκος Κοσκινάς
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ: Γεωργία Παπαδοπούλου, Λεωνίδας Μερτύρης
Η εικονογράφηση στο εξώφυλλο της πρόσκλησης-προγράμματος είναι της Ρένας Κρουαζιέ. Το Φινλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών υπεστήριξε την παρουσία του Φινλανδού εισηγητή Μartti Leiwo (Μάρττι Λέιβο). Η Καθολική Αρχιεπισκοπή Κερκύρας διέθεσε την Ιερά Μονή της Παναγίας της Τενέδου για το θέατρο αναλογίου.
Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2011
Η ταξιδιωτική λογοτεχνία του Γιώργου Βέη / Από τον Κώστα Γ. Παπαγεωργίου
Η ταξιδιωτική λογοτεχνία του Γιώργου Βέη
Έντυπη Έκδοση Βιβλιοθήκη, Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2011
Αγαπημένοι τόποι και τοπία
Από τον Κώστα Γ. Παπαγεωργίου
Γιώργος Βέης
Μανχάταν - Μπανγκόκ
Μαρτυρίες, μεταβάσεις
εκδόσεις Κέδρος, σ. 232
Ο ποιητής Γιώργος Βέης είναι ο συστηματικότερος και σημαντικότερος συγγραφέας βιβλίων ταξιδιωτικής λογοτεχνίας τα τελευταία δώδεκα χρόνια· από το 1999, οπότε και εξέδωσε το Ασία, Ασία, έως σήμερα. Θα τολμούσα μάλιστα να προσθέσω ότι δεν είναι ένας απλός συνεχιστής του είδους -όπως αυτό καλλιεργήθηκε από τον Καζαντζάκη, τον Παπαντωνίου, τον Ουράνη, τον Βενέζη, τον Θεοτοκά, τον Ι. Μ. Παναγιωτόπουλο, τον Κόντογλου, τον Μυριβήλη και τόσους άλλους- αλλά ένας ανανεωτής του, εκμεταλλευόμενος και καλλιεργώντας όλες τις επιμέρους γνωρισματικές-χαρακτηριστικές εκδοχές του: την ταξιδιωτική αφήγηση, την προσωπική ημερολογιακή αποτύπωση εντυπώσεων, σκέψεων και συναισθημάτων, την αυτοβιογραφία, τη γεωγραφική και ιστορική προσέγγιση και την εξομολόγηση. Κι αυτό, επειδή ο Γιώργος Βέης δεν υπήρξε ένας απλός επισκέπτης των τόπων στους οποίους αναφέρεται, αλλά, ζώντας σ' αυτούς επί σειρά ετών, με την ιδιότητα του διπλωμάτη, μπόρεσε να διεισδύσει στα βάθη της ιστορίας τους, να συνδυάσει επαγωγικά το παρελθόν με το παρόν τους και να καταλήξει σε σκέψεις, ειδικά και γενικά συμπεράσματα ενδεικτικά της ιστορικής αίσθησης που τον χαρακτηρίζει.
Γράφοντας πριν από λίγα χρόνια για την ποιητική συλλογή του Ν, όπως νοσταλγία, σημείωνα ότι η «αποδημητικότητα» μοιάζει να έχει γίνει κάτι σαν δεύτερη φύση του. Οτι η αποδημητικότητα, άρα και νοσταλγία, τον στρέφουν και, κατά κύματα, τον ωθούν σε αναπαραστάσεις μιας άλλης πραγματικότητας, διαφορετικών πνευματικών και εικαστικών προτύπων και, γενικά, ενός άλλου τρόπου ζωής, όπως τον γνώρισε και τον βίωσε στη μακρόχρονη διαβίωσή του σε τόπους της Απω Ανατολής. Πράγμα που κάνει, έχοντας προηγουμένως με εμπιστοσύνη αφεθεί, χωρίς φοβίες και προκαταλήψεις, στη γοητεία του διαφορετικού, όπως εύκολα προκύπτει και από την ανάγνωση του περί ου ο λόγος βιβλίου. Το οποίο αποτελεί ακόμη έναν καρπό ενός εξακολουθητικά φυγόκεντρου βίου· μία ακόμα αποζημίωση, θα πρόσθετα, των περιφορών του συγγραφέα γύρω από τον άξονα της ακόρεστης ταξιδιωτικής του επιθυμίας.
Ο Γιώργος Βέης, εξακολουθητικά περιπλανώμενος σε αγαπημένους του τόπους, τοπία και πόλεις, αφήνεται να χαθεί όπως θα χανόταν σε ένα άγνωστο δάσος. Ο,τι υποπίπτει στην αντίληψή του και στις αισθήσεις του, το καταγράφει έτσι, που ο λόγος του παίρνει τη χροιά της προσωπικής εξομολόγησης. Μιλώντας γι' αυτό εκφράζει τον βαθύτερο εαυτό του· θα έλεγε κανείς ότι ταυτίζεται με ό,τι βλέπει και τον κινητοποιεί εκφραστικά, ότι μιλώντας γι' αυτό διακατέχεται από μια διάθεση ερωτική, ενώ ταυτόχρονα υφίσταται έναν πνευματικό ερεθισμό, μια συγκίνηση διανοητική. Η εντύπωση και η διάθεση για περιγραφή εκφράζονται ως προβολή του εσωτερικού του κόσμου επάνω στον εξωτερικό. Παίρνουν την έκφραση της εσωτερικής του διάθεσης. Εκείνο που αναζητεί υπάρχει πέρα απ' αυτό που βλέπει, πέρα από το αντικείμενο, το πρόσωπο ή την κατάσταση, που, στο τέλος, μεταμορφώνονται σε εσωτερική πραγματικότητα (Στ. Ξεφλούδας).
Τα συνεχή ταξίδια συμβάλλουν, εν τέλει, στην κατάκτηση βαθμίδων αυτογνωσίας του ταξιδευτή. Ο εαυτός του ταξιδιώτη φωτίζεται από την κατανόηση και την κατάκτηση του άλλου, του διαφορετικού. Ο,τι αποσπά και κινεί την προσοχή του, ύστερα από μία εσωτερική διαδικασία, μετατρέπεται σε έναυσμα για καταβυθίσεις αυτογνωσιακού ενδιαφέροντος. Παράλληλα, θα έλεγε κανείς ότι στις διαρκείς μετακινήσεις, στην ηδονόπαθη προσπάθειά του να οικειωθεί το αλλότριο, το διαφορετικό, τον στέργουν φωνές συγγραφέων και φιλοσόφων που, με τον δικό τους τρόπο, από τη δική του σκοπιά ο καθένας, μίλησαν για τους τόπους που τώρα κινητοποιούν, με ποικίλους τρόπους, κι αυτόν. Για τόπους τους οποίους επισκέπτεται και γνωρίζει όχι ως απλός ταξιδιώτης-επισκέπτης, αλλά ως ερευνητής του υπεδάφους της αφείδωλα εκτεθειμένης μπροστά στα μάτια του σαγηνευτικής πραγματικότητας.
Εχοντας ζήσει στο Πεκίνο (1991-1995) και στο Χονγκ Κονγκ (2000-2004), μπόρεσε να εγκολπωθεί στην πράξη «το απώτερο νόημα καίριων δηλώσεων και ειδοποιών συνδηλώσεων της σινικής συμπεριφοράς»· να διεισδύσει με κατανόηση και εμβρίθεια σε ζητήματα κοινωνικής πολιτικής και πνευματικής ιδιομορφίας, να κατανοήσει και να καταδείξει τις προφανείς και τις υπολανθάνουσες ποιότητες-ιδιαιτερότητες του σινικού φαινομένου. Κι όλ' αυτά, χωρίς να απεμπολήσει την ταυτότητα του σκεπτόμενου Ευρωπαίου, συνδέοντας Ανατολή και Δύση, βρίσκοντας, αισθανόμενος μάλλον, την «πληρότητα της νιτσεϊκής σκέψης» να αποκτά μέσα του μιαν έντονη ινδονησιακή απόχρωση.
Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, που έχει τον χαρακτηριστικό τίτλο Το τοπίο ως παιδαγωγός, το ταξίδι ως αισθητική, αναφέρεται στο Μανχάταν, όπου έζησε ανάμεσα στα 1983 και στα 1989 και που ξαναεπισκέφτηκε, για επαγγελματικούς λόγους, το 2009. Αρα οι μνήμες, στην προκειμένη περίπτωση, είναι παλιές, αλλά και πρόσφατες. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι τα κείμενα εδώ, τουλάχιστον στην πλειονότητά τους, μοιάζουν με ημερολογιακές εγγραφές και, σαν τέτοια, άπτονται της συγγραφικής-ποιητικής πορείας του συγγραφέα, ο οποίος, με μια διάθεση σχεδόν εξομολογητική, οδηγεί τον αναγνώστη στο ποιητικό του εργαστήρι, αποκαλύπτοντάς του τρόπους μεταποίησης εντυπώσεων και σκέψεων εξωτερικής προέλευσης σε εσωτερικά βιώματα· σε προποιητικό υλικό. Μιλάει για συναντήσεις του με αγαπημένους του συγγραφείς, όπως ο Κάλλας και ο Μπόρχες, για εκ του σύνεγγυς γνωριμίες του με το έργο σημαντικών δημιουργών, όπως ο Αντι Γουόρχολ, ο Φρανκ Στέλλα κ.ά. Περιγράφει τρόπους με τους οποίους μυήθηκε στην εντοπιότητα, στην ιθαγένεια που τίμησαν συγγραφείς, όπως ο Γουίτμαν και ο Φιτζέραλντ, κατορθώνοντας, σαν από μία ενδιάθετη δύναμη βοηθημένος, να αντισταθεί στην τύρβη των γεγονότων και, κυρίως, στη φθορά που κάθε ημερολόγιο γραφείου υπαινίσσεται καθημερινά, προκειμένου να διατηρήσει απρόσβλητη, από εξωτερικούς παράγοντες, τη σχέση που τον συνδέει, ως παρατηρητή της πραγματικότητας, με μια συγκεκριμένη, κάθε φορά, απόχρωσή της. Με αποτέλεσμα οι περιγραφές του, οι αφηγήσεις του, να διατηρούν ακέραιο το πρώτο, το καταλυτικό εκείνο ξάφνιασμα του παρθενικού βλέμματος. Για να μπορεί, εν τέλει, να πολλαπλασιάζει ακαταπαύστως τις εικόνες που συγκράτησε και να τις καθιστά πηγές σημαντικών κειμένων, όπως είναι αυτά που συγκροτούν το παρόν βιβλίο του.
Έντυπη Έκδοση Βιβλιοθήκη, Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2011
Αγαπημένοι τόποι και τοπία
Από τον Κώστα Γ. Παπαγεωργίου
Γιώργος Βέης
Μανχάταν - Μπανγκόκ
Μαρτυρίες, μεταβάσεις
εκδόσεις Κέδρος, σ. 232
Ο ποιητής Γιώργος Βέης είναι ο συστηματικότερος και σημαντικότερος συγγραφέας βιβλίων ταξιδιωτικής λογοτεχνίας τα τελευταία δώδεκα χρόνια· από το 1999, οπότε και εξέδωσε το Ασία, Ασία, έως σήμερα. Θα τολμούσα μάλιστα να προσθέσω ότι δεν είναι ένας απλός συνεχιστής του είδους -όπως αυτό καλλιεργήθηκε από τον Καζαντζάκη, τον Παπαντωνίου, τον Ουράνη, τον Βενέζη, τον Θεοτοκά, τον Ι. Μ. Παναγιωτόπουλο, τον Κόντογλου, τον Μυριβήλη και τόσους άλλους- αλλά ένας ανανεωτής του, εκμεταλλευόμενος και καλλιεργώντας όλες τις επιμέρους γνωρισματικές-χαρακτηριστικές εκδοχές του: την ταξιδιωτική αφήγηση, την προσωπική ημερολογιακή αποτύπωση εντυπώσεων, σκέψεων και συναισθημάτων, την αυτοβιογραφία, τη γεωγραφική και ιστορική προσέγγιση και την εξομολόγηση. Κι αυτό, επειδή ο Γιώργος Βέης δεν υπήρξε ένας απλός επισκέπτης των τόπων στους οποίους αναφέρεται, αλλά, ζώντας σ' αυτούς επί σειρά ετών, με την ιδιότητα του διπλωμάτη, μπόρεσε να διεισδύσει στα βάθη της ιστορίας τους, να συνδυάσει επαγωγικά το παρελθόν με το παρόν τους και να καταλήξει σε σκέψεις, ειδικά και γενικά συμπεράσματα ενδεικτικά της ιστορικής αίσθησης που τον χαρακτηρίζει.
Γράφοντας πριν από λίγα χρόνια για την ποιητική συλλογή του Ν, όπως νοσταλγία, σημείωνα ότι η «αποδημητικότητα» μοιάζει να έχει γίνει κάτι σαν δεύτερη φύση του. Οτι η αποδημητικότητα, άρα και νοσταλγία, τον στρέφουν και, κατά κύματα, τον ωθούν σε αναπαραστάσεις μιας άλλης πραγματικότητας, διαφορετικών πνευματικών και εικαστικών προτύπων και, γενικά, ενός άλλου τρόπου ζωής, όπως τον γνώρισε και τον βίωσε στη μακρόχρονη διαβίωσή του σε τόπους της Απω Ανατολής. Πράγμα που κάνει, έχοντας προηγουμένως με εμπιστοσύνη αφεθεί, χωρίς φοβίες και προκαταλήψεις, στη γοητεία του διαφορετικού, όπως εύκολα προκύπτει και από την ανάγνωση του περί ου ο λόγος βιβλίου. Το οποίο αποτελεί ακόμη έναν καρπό ενός εξακολουθητικά φυγόκεντρου βίου· μία ακόμα αποζημίωση, θα πρόσθετα, των περιφορών του συγγραφέα γύρω από τον άξονα της ακόρεστης ταξιδιωτικής του επιθυμίας.
Ο Γιώργος Βέης, εξακολουθητικά περιπλανώμενος σε αγαπημένους του τόπους, τοπία και πόλεις, αφήνεται να χαθεί όπως θα χανόταν σε ένα άγνωστο δάσος. Ο,τι υποπίπτει στην αντίληψή του και στις αισθήσεις του, το καταγράφει έτσι, που ο λόγος του παίρνει τη χροιά της προσωπικής εξομολόγησης. Μιλώντας γι' αυτό εκφράζει τον βαθύτερο εαυτό του· θα έλεγε κανείς ότι ταυτίζεται με ό,τι βλέπει και τον κινητοποιεί εκφραστικά, ότι μιλώντας γι' αυτό διακατέχεται από μια διάθεση ερωτική, ενώ ταυτόχρονα υφίσταται έναν πνευματικό ερεθισμό, μια συγκίνηση διανοητική. Η εντύπωση και η διάθεση για περιγραφή εκφράζονται ως προβολή του εσωτερικού του κόσμου επάνω στον εξωτερικό. Παίρνουν την έκφραση της εσωτερικής του διάθεσης. Εκείνο που αναζητεί υπάρχει πέρα απ' αυτό που βλέπει, πέρα από το αντικείμενο, το πρόσωπο ή την κατάσταση, που, στο τέλος, μεταμορφώνονται σε εσωτερική πραγματικότητα (Στ. Ξεφλούδας).
Τα συνεχή ταξίδια συμβάλλουν, εν τέλει, στην κατάκτηση βαθμίδων αυτογνωσίας του ταξιδευτή. Ο εαυτός του ταξιδιώτη φωτίζεται από την κατανόηση και την κατάκτηση του άλλου, του διαφορετικού. Ο,τι αποσπά και κινεί την προσοχή του, ύστερα από μία εσωτερική διαδικασία, μετατρέπεται σε έναυσμα για καταβυθίσεις αυτογνωσιακού ενδιαφέροντος. Παράλληλα, θα έλεγε κανείς ότι στις διαρκείς μετακινήσεις, στην ηδονόπαθη προσπάθειά του να οικειωθεί το αλλότριο, το διαφορετικό, τον στέργουν φωνές συγγραφέων και φιλοσόφων που, με τον δικό τους τρόπο, από τη δική του σκοπιά ο καθένας, μίλησαν για τους τόπους που τώρα κινητοποιούν, με ποικίλους τρόπους, κι αυτόν. Για τόπους τους οποίους επισκέπτεται και γνωρίζει όχι ως απλός ταξιδιώτης-επισκέπτης, αλλά ως ερευνητής του υπεδάφους της αφείδωλα εκτεθειμένης μπροστά στα μάτια του σαγηνευτικής πραγματικότητας.
Εχοντας ζήσει στο Πεκίνο (1991-1995) και στο Χονγκ Κονγκ (2000-2004), μπόρεσε να εγκολπωθεί στην πράξη «το απώτερο νόημα καίριων δηλώσεων και ειδοποιών συνδηλώσεων της σινικής συμπεριφοράς»· να διεισδύσει με κατανόηση και εμβρίθεια σε ζητήματα κοινωνικής πολιτικής και πνευματικής ιδιομορφίας, να κατανοήσει και να καταδείξει τις προφανείς και τις υπολανθάνουσες ποιότητες-ιδιαιτερότητες του σινικού φαινομένου. Κι όλ' αυτά, χωρίς να απεμπολήσει την ταυτότητα του σκεπτόμενου Ευρωπαίου, συνδέοντας Ανατολή και Δύση, βρίσκοντας, αισθανόμενος μάλλον, την «πληρότητα της νιτσεϊκής σκέψης» να αποκτά μέσα του μιαν έντονη ινδονησιακή απόχρωση.
Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, που έχει τον χαρακτηριστικό τίτλο Το τοπίο ως παιδαγωγός, το ταξίδι ως αισθητική, αναφέρεται στο Μανχάταν, όπου έζησε ανάμεσα στα 1983 και στα 1989 και που ξαναεπισκέφτηκε, για επαγγελματικούς λόγους, το 2009. Αρα οι μνήμες, στην προκειμένη περίπτωση, είναι παλιές, αλλά και πρόσφατες. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι τα κείμενα εδώ, τουλάχιστον στην πλειονότητά τους, μοιάζουν με ημερολογιακές εγγραφές και, σαν τέτοια, άπτονται της συγγραφικής-ποιητικής πορείας του συγγραφέα, ο οποίος, με μια διάθεση σχεδόν εξομολογητική, οδηγεί τον αναγνώστη στο ποιητικό του εργαστήρι, αποκαλύπτοντάς του τρόπους μεταποίησης εντυπώσεων και σκέψεων εξωτερικής προέλευσης σε εσωτερικά βιώματα· σε προποιητικό υλικό. Μιλάει για συναντήσεις του με αγαπημένους του συγγραφείς, όπως ο Κάλλας και ο Μπόρχες, για εκ του σύνεγγυς γνωριμίες του με το έργο σημαντικών δημιουργών, όπως ο Αντι Γουόρχολ, ο Φρανκ Στέλλα κ.ά. Περιγράφει τρόπους με τους οποίους μυήθηκε στην εντοπιότητα, στην ιθαγένεια που τίμησαν συγγραφείς, όπως ο Γουίτμαν και ο Φιτζέραλντ, κατορθώνοντας, σαν από μία ενδιάθετη δύναμη βοηθημένος, να αντισταθεί στην τύρβη των γεγονότων και, κυρίως, στη φθορά που κάθε ημερολόγιο γραφείου υπαινίσσεται καθημερινά, προκειμένου να διατηρήσει απρόσβλητη, από εξωτερικούς παράγοντες, τη σχέση που τον συνδέει, ως παρατηρητή της πραγματικότητας, με μια συγκεκριμένη, κάθε φορά, απόχρωσή της. Με αποτέλεσμα οι περιγραφές του, οι αφηγήσεις του, να διατηρούν ακέραιο το πρώτο, το καταλυτικό εκείνο ξάφνιασμα του παρθενικού βλέμματος. Για να μπορεί, εν τέλει, να πολλαπλασιάζει ακαταπαύστως τις εικόνες που συγκράτησε και να τις καθιστά πηγές σημαντικών κειμένων, όπως είναι αυτά που συγκροτούν το παρόν βιβλίο του.
Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)