Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2011
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ / Επιστημονικό Συνέδριογια τα 40 χρόνια από τον θάνατο του Γιώργου Σεφέρη
ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΟΛΩΜΟΥ
Κ. Δαφνή & Θ. Μακρή 1 (πρώην πάροδ. Αρσενίου, Μουράγια)
49100 ΚΕΡΚΥΡΑ
τηλ.: 2661030674
Επιστημονικό Συνέδριο
για τα 40 χρόνια από τον θάνατο του Γιώργου Σεφέρη
στην Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών
Με αφορμή τη συμπλήρωση σαράντα χρόνων από τον θάνατο του νομπελίστα ποιητή Γιώργου Σεφέρη (21 Σεπτεμβρίου 1971), η Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών (Μουσείο Σολωμού) οργανώνει Επιστημονικό Συνέδριο αφιερωμένο στη μελέτη του έργου του ποιητή, με γενικό τίτλο «Άνθη της πέτρας», στο πλαίσιο των ετήσιων συνεδρίων της Εταιρείας. Στο τριήμερο 11, 12 και 13 Νοεμβρίου 2011, μελετητές του έργου του Γιώργου Σεφέρη και της νεοελληνικής λογοτεχνίας, συγγραφείς, μεταφραστές κ.ά, θα προσεγγίσουν την ποιητική διαμόρφωση του ποιητή του «Μυθιστορήματος» και την ευρύτερη συνεισφορά του στον νεοελληνικό πολιτισμό.
Όλες οι συνεδρίες θα διεξαχθούν στο Μουσείο Σολωμού (Μουράγια), εκτός από ένα θέατρο αναλογίου, που θα παρουσιαστεί στην εκκλησία της Τενέδου (Σπηλιά), την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011, ώρα 20.15.
Η είσοδος στις συνεδρίες και στο θέατρο αναλογίου είναι ελεύθερη. Το πλήρες πρόγραμμα του Συνεδρίου:
Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011
Απόγευμα
Εναρκτήρια συνεδρία
Πρόεδρος: Θεοτόκης Ζερβός
Γραμματέας: Μαγδαληνή Μανωλοπούλου
17.30 Νίκος Παπαδημητρίου: Ο αιθέρας μιας παμπάλαιας στιγμής και το άλγος του νόστου στη σεφερική περιπλάνηση
17.50 Ερωτόκριτος Μωραΐτης: Ο «δίκαιος λόγος» του Σεφέρη
18.10 Περικλής Παγκράτης: Τα ακραία υποκειμενικά όρια του ποιητή (Τρία Κρυφά Ποιήματα)
18.30 Γιώργος Κεντρωτής: Ο μεταφραστής Σεφέρης
18.50 Τάσος Παπαναστασάτος: Το Φονικό στην Εκκλησιά και η προγενέστερη μετάφραση δύο χορικών από τον Φόνο στη Μητρόπολη
19.10 Συζήτηση
20.20 Λήξη συνεδρίας
Ώρα 20.15
ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ (ΚΑΡΜΗΛΟΥ) (Σπηλιά).
Θέατρο αναλογίου από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κερκύρας.
Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011
Πρωινή συνεδρία
Πρόεδρος: Κώστας Καρδάμης
Γραμματέας: Μαρία Μπαλού
09.30 Δημήτρης Κονιδάρης: Προετοιμάζοντας την αλλαγή: Στροφή, Η στέρνα, Τετράδιο Γυμνασμάτων (1928-1937)
09.50 Νικολαΐς Πέννα: Το ταξίδι καθοριστικός παράγοντας προσωπικής και κοινωνικής ιδεολογικής αναζήτησης («Αργοναύτες» και «Αργώ»
10.10 Νίκος Κοσκινάς: Το Ημερολόγιο Καταστρώματος Α΄ και Β΄
10.30 Λένια Σέργη: Σεφέρης και Κύπρος
10.50 Συζήτηση
11.10 Διάλειμμα
Μεσημβρινή συνεδρία
Πρόεδρος: Αναστασία Σιώψη
Γραμματέας: Βέρα Κονιδάρη
11.30 Βασίλης Π. Καραγιάννης: Από τις «Γάτες τ’ Άϊ Νικόλα» στην πολίχνη Ξεχασμένη Μακεδονίας και περιχώρων. Μια βραδυραγούσα ποιητική ταχεία
11.50 Νάσος Μαρτίνος: Με τα χρώματα της μοναξιάς
12.10 Σοφία Μωραΐτη: Ο Νούκιος Νίκανδρος και οι σεφερικές προσδοκίες
12.30 Γεράσιμος Ρομποτής: Καρυωτάκης, Άγρας, Σεφέρης: Ποιητές και υπάλληλοι του μεσοπολέμου
12.50 Συζήτηση
13.10 Λήξη συνεδρίας
Απογευματινή συνεδρία
Πρόεδρος: Θεόδωρος Παππάς
Γραμματέας: Νικολαΐς Μπαλού
17.30 Κώστας Λιντοβόης: Σεφέρης: Δάνεια από την αρχαία τραγωδία
17.50 Σωτήρης Τριβιζάς: Ο μύθος των Ατρειδών στην ποίηση του Σεφέρη
18.10 Κώστας Σουέρεφ: Η Αποκάλυψη του Ιωάννη σε μεταγραφή Σεφέρη. Μια δεύτερη ανάγνωση
18.30 Συζήτηση
18.50 Διάλειμμα
ΒΡΑΔΥνή συνεδρία
Πρόεδρος: Νίκος Παπαδημητρίου
Γραμματέας: Χρύση Παγκράτη
19.10 Jim Potts (Τζιμ Ποττς), μτφρ. Δημήτρης Δάλλας: Γιώργος Σεφέρης: Πολιτιστική διπλωματία
19.30 Σωτήρης Σουλιώτης: Σεφέρης και Δανία: Η απήχηση του έργου του
19.50 Martti Leiwo (Μάρττι Λέιβο): Ο Σεφέρης και η Φινλανδία
20.10 Συζήτηση
20.30 Ο ποιητής Νάνος Βαλαωρίτης μιλάει για τον Σεφέρη (DVD γραμμένο ειδικά για το συνέδριο)
21.00 Λήξη συνεδρίας
Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011
Πρωινή συνεδρία
Πρόεδρος: Μιχάλης Πολίτης
Γραμματέας: Λεωνίδας Μερτύρης
09.30 Κατερίνα Κούσουλα: Το φως στον Σεφέρη
09.50 Ανδρομάχη Μπάτζιου: Τα limericks στην ποίηση του Γ. Σεφέρη
10.10 Βασίλης Λέτσιος: Για τα χαϊκού του Σεφέρη
10.30 Σταυρούλα Τσούπρου: Τα ποιήματα για παιδιά του Γ. Σεφέρη
10.50 Συζήτηση
11.10 Διάλειμμα
Μεσημβρινή συνεδρία
Πρόεδρος: Νάσος Μαρτίνος
Γραμματέας: Έμιλυ Περατικού
11.30 Νάσος Βαγενάς: Η γενιά του ’30
11.50 Πάνος Βλαγκόπουλος: «Τούτο το σώμα»: Ο ποιητής ως συνθέτης
12.10 Στέλλα Κουρμπανά: Σεφέρης και Βάγκνερ, παράλληλοι
12.30 Πασχάλης Νικολάου: Μεταφορές φωτός, άνθη επίδρασης: Σεφέρης, Berengarten, Βαγενάς, Λάγιος
12.50 Συζήτηση
13.10 Εδώ τελειώνουν τα έργα της θάλασσας, τα έργα της αγάπης: ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ
13.30 Λήξη συνεδρίου
ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ: Πρόεδρος: Περικλής Παγκράτης, Αντιπρόεδρος: Δημήτρης Κονιδάρης, Γραμματέας: Κώστας Καρδάμης, Ταμίας: Λουκιανός Ζαμίτ, Μέλη: Κώστας Λιντοβόης, Νίκος Κοσκινάς
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ: Γεωργία Παπαδοπούλου, Λεωνίδας Μερτύρης
Η εικονογράφηση στο εξώφυλλο της πρόσκλησης-προγράμματος είναι της Ρένας Κρουαζιέ. Το Φινλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών υπεστήριξε την παρουσία του Φινλανδού εισηγητή Μartti Leiwo (Μάρττι Λέιβο). Η Καθολική Αρχιεπισκοπή Κερκύρας διέθεσε την Ιερά Μονή της Παναγίας της Τενέδου για το θέατρο αναλογίου.
Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2011
Η ταξιδιωτική λογοτεχνία του Γιώργου Βέη / Από τον Κώστα Γ. Παπαγεωργίου
Η ταξιδιωτική λογοτεχνία του Γιώργου Βέη
Έντυπη Έκδοση Βιβλιοθήκη, Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2011
Αγαπημένοι τόποι και τοπία
Από τον Κώστα Γ. Παπαγεωργίου
Γιώργος Βέης
Μανχάταν - Μπανγκόκ
Μαρτυρίες, μεταβάσεις
εκδόσεις Κέδρος, σ. 232
Ο ποιητής Γιώργος Βέης είναι ο συστηματικότερος και σημαντικότερος συγγραφέας βιβλίων ταξιδιωτικής λογοτεχνίας τα τελευταία δώδεκα χρόνια· από το 1999, οπότε και εξέδωσε το Ασία, Ασία, έως σήμερα. Θα τολμούσα μάλιστα να προσθέσω ότι δεν είναι ένας απλός συνεχιστής του είδους -όπως αυτό καλλιεργήθηκε από τον Καζαντζάκη, τον Παπαντωνίου, τον Ουράνη, τον Βενέζη, τον Θεοτοκά, τον Ι. Μ. Παναγιωτόπουλο, τον Κόντογλου, τον Μυριβήλη και τόσους άλλους- αλλά ένας ανανεωτής του, εκμεταλλευόμενος και καλλιεργώντας όλες τις επιμέρους γνωρισματικές-χαρακτηριστικές εκδοχές του: την ταξιδιωτική αφήγηση, την προσωπική ημερολογιακή αποτύπωση εντυπώσεων, σκέψεων και συναισθημάτων, την αυτοβιογραφία, τη γεωγραφική και ιστορική προσέγγιση και την εξομολόγηση. Κι αυτό, επειδή ο Γιώργος Βέης δεν υπήρξε ένας απλός επισκέπτης των τόπων στους οποίους αναφέρεται, αλλά, ζώντας σ' αυτούς επί σειρά ετών, με την ιδιότητα του διπλωμάτη, μπόρεσε να διεισδύσει στα βάθη της ιστορίας τους, να συνδυάσει επαγωγικά το παρελθόν με το παρόν τους και να καταλήξει σε σκέψεις, ειδικά και γενικά συμπεράσματα ενδεικτικά της ιστορικής αίσθησης που τον χαρακτηρίζει.
Γράφοντας πριν από λίγα χρόνια για την ποιητική συλλογή του Ν, όπως νοσταλγία, σημείωνα ότι η «αποδημητικότητα» μοιάζει να έχει γίνει κάτι σαν δεύτερη φύση του. Οτι η αποδημητικότητα, άρα και νοσταλγία, τον στρέφουν και, κατά κύματα, τον ωθούν σε αναπαραστάσεις μιας άλλης πραγματικότητας, διαφορετικών πνευματικών και εικαστικών προτύπων και, γενικά, ενός άλλου τρόπου ζωής, όπως τον γνώρισε και τον βίωσε στη μακρόχρονη διαβίωσή του σε τόπους της Απω Ανατολής. Πράγμα που κάνει, έχοντας προηγουμένως με εμπιστοσύνη αφεθεί, χωρίς φοβίες και προκαταλήψεις, στη γοητεία του διαφορετικού, όπως εύκολα προκύπτει και από την ανάγνωση του περί ου ο λόγος βιβλίου. Το οποίο αποτελεί ακόμη έναν καρπό ενός εξακολουθητικά φυγόκεντρου βίου· μία ακόμα αποζημίωση, θα πρόσθετα, των περιφορών του συγγραφέα γύρω από τον άξονα της ακόρεστης ταξιδιωτικής του επιθυμίας.
Ο Γιώργος Βέης, εξακολουθητικά περιπλανώμενος σε αγαπημένους του τόπους, τοπία και πόλεις, αφήνεται να χαθεί όπως θα χανόταν σε ένα άγνωστο δάσος. Ο,τι υποπίπτει στην αντίληψή του και στις αισθήσεις του, το καταγράφει έτσι, που ο λόγος του παίρνει τη χροιά της προσωπικής εξομολόγησης. Μιλώντας γι' αυτό εκφράζει τον βαθύτερο εαυτό του· θα έλεγε κανείς ότι ταυτίζεται με ό,τι βλέπει και τον κινητοποιεί εκφραστικά, ότι μιλώντας γι' αυτό διακατέχεται από μια διάθεση ερωτική, ενώ ταυτόχρονα υφίσταται έναν πνευματικό ερεθισμό, μια συγκίνηση διανοητική. Η εντύπωση και η διάθεση για περιγραφή εκφράζονται ως προβολή του εσωτερικού του κόσμου επάνω στον εξωτερικό. Παίρνουν την έκφραση της εσωτερικής του διάθεσης. Εκείνο που αναζητεί υπάρχει πέρα απ' αυτό που βλέπει, πέρα από το αντικείμενο, το πρόσωπο ή την κατάσταση, που, στο τέλος, μεταμορφώνονται σε εσωτερική πραγματικότητα (Στ. Ξεφλούδας).
Τα συνεχή ταξίδια συμβάλλουν, εν τέλει, στην κατάκτηση βαθμίδων αυτογνωσίας του ταξιδευτή. Ο εαυτός του ταξιδιώτη φωτίζεται από την κατανόηση και την κατάκτηση του άλλου, του διαφορετικού. Ο,τι αποσπά και κινεί την προσοχή του, ύστερα από μία εσωτερική διαδικασία, μετατρέπεται σε έναυσμα για καταβυθίσεις αυτογνωσιακού ενδιαφέροντος. Παράλληλα, θα έλεγε κανείς ότι στις διαρκείς μετακινήσεις, στην ηδονόπαθη προσπάθειά του να οικειωθεί το αλλότριο, το διαφορετικό, τον στέργουν φωνές συγγραφέων και φιλοσόφων που, με τον δικό τους τρόπο, από τη δική του σκοπιά ο καθένας, μίλησαν για τους τόπους που τώρα κινητοποιούν, με ποικίλους τρόπους, κι αυτόν. Για τόπους τους οποίους επισκέπτεται και γνωρίζει όχι ως απλός ταξιδιώτης-επισκέπτης, αλλά ως ερευνητής του υπεδάφους της αφείδωλα εκτεθειμένης μπροστά στα μάτια του σαγηνευτικής πραγματικότητας.
Εχοντας ζήσει στο Πεκίνο (1991-1995) και στο Χονγκ Κονγκ (2000-2004), μπόρεσε να εγκολπωθεί στην πράξη «το απώτερο νόημα καίριων δηλώσεων και ειδοποιών συνδηλώσεων της σινικής συμπεριφοράς»· να διεισδύσει με κατανόηση και εμβρίθεια σε ζητήματα κοινωνικής πολιτικής και πνευματικής ιδιομορφίας, να κατανοήσει και να καταδείξει τις προφανείς και τις υπολανθάνουσες ποιότητες-ιδιαιτερότητες του σινικού φαινομένου. Κι όλ' αυτά, χωρίς να απεμπολήσει την ταυτότητα του σκεπτόμενου Ευρωπαίου, συνδέοντας Ανατολή και Δύση, βρίσκοντας, αισθανόμενος μάλλον, την «πληρότητα της νιτσεϊκής σκέψης» να αποκτά μέσα του μιαν έντονη ινδονησιακή απόχρωση.
Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, που έχει τον χαρακτηριστικό τίτλο Το τοπίο ως παιδαγωγός, το ταξίδι ως αισθητική, αναφέρεται στο Μανχάταν, όπου έζησε ανάμεσα στα 1983 και στα 1989 και που ξαναεπισκέφτηκε, για επαγγελματικούς λόγους, το 2009. Αρα οι μνήμες, στην προκειμένη περίπτωση, είναι παλιές, αλλά και πρόσφατες. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι τα κείμενα εδώ, τουλάχιστον στην πλειονότητά τους, μοιάζουν με ημερολογιακές εγγραφές και, σαν τέτοια, άπτονται της συγγραφικής-ποιητικής πορείας του συγγραφέα, ο οποίος, με μια διάθεση σχεδόν εξομολογητική, οδηγεί τον αναγνώστη στο ποιητικό του εργαστήρι, αποκαλύπτοντάς του τρόπους μεταποίησης εντυπώσεων και σκέψεων εξωτερικής προέλευσης σε εσωτερικά βιώματα· σε προποιητικό υλικό. Μιλάει για συναντήσεις του με αγαπημένους του συγγραφείς, όπως ο Κάλλας και ο Μπόρχες, για εκ του σύνεγγυς γνωριμίες του με το έργο σημαντικών δημιουργών, όπως ο Αντι Γουόρχολ, ο Φρανκ Στέλλα κ.ά. Περιγράφει τρόπους με τους οποίους μυήθηκε στην εντοπιότητα, στην ιθαγένεια που τίμησαν συγγραφείς, όπως ο Γουίτμαν και ο Φιτζέραλντ, κατορθώνοντας, σαν από μία ενδιάθετη δύναμη βοηθημένος, να αντισταθεί στην τύρβη των γεγονότων και, κυρίως, στη φθορά που κάθε ημερολόγιο γραφείου υπαινίσσεται καθημερινά, προκειμένου να διατηρήσει απρόσβλητη, από εξωτερικούς παράγοντες, τη σχέση που τον συνδέει, ως παρατηρητή της πραγματικότητας, με μια συγκεκριμένη, κάθε φορά, απόχρωσή της. Με αποτέλεσμα οι περιγραφές του, οι αφηγήσεις του, να διατηρούν ακέραιο το πρώτο, το καταλυτικό εκείνο ξάφνιασμα του παρθενικού βλέμματος. Για να μπορεί, εν τέλει, να πολλαπλασιάζει ακαταπαύστως τις εικόνες που συγκράτησε και να τις καθιστά πηγές σημαντικών κειμένων, όπως είναι αυτά που συγκροτούν το παρόν βιβλίο του.
Έντυπη Έκδοση Βιβλιοθήκη, Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2011
Αγαπημένοι τόποι και τοπία
Από τον Κώστα Γ. Παπαγεωργίου
Γιώργος Βέης
Μανχάταν - Μπανγκόκ
Μαρτυρίες, μεταβάσεις
εκδόσεις Κέδρος, σ. 232
Ο ποιητής Γιώργος Βέης είναι ο συστηματικότερος και σημαντικότερος συγγραφέας βιβλίων ταξιδιωτικής λογοτεχνίας τα τελευταία δώδεκα χρόνια· από το 1999, οπότε και εξέδωσε το Ασία, Ασία, έως σήμερα. Θα τολμούσα μάλιστα να προσθέσω ότι δεν είναι ένας απλός συνεχιστής του είδους -όπως αυτό καλλιεργήθηκε από τον Καζαντζάκη, τον Παπαντωνίου, τον Ουράνη, τον Βενέζη, τον Θεοτοκά, τον Ι. Μ. Παναγιωτόπουλο, τον Κόντογλου, τον Μυριβήλη και τόσους άλλους- αλλά ένας ανανεωτής του, εκμεταλλευόμενος και καλλιεργώντας όλες τις επιμέρους γνωρισματικές-χαρακτηριστικές εκδοχές του: την ταξιδιωτική αφήγηση, την προσωπική ημερολογιακή αποτύπωση εντυπώσεων, σκέψεων και συναισθημάτων, την αυτοβιογραφία, τη γεωγραφική και ιστορική προσέγγιση και την εξομολόγηση. Κι αυτό, επειδή ο Γιώργος Βέης δεν υπήρξε ένας απλός επισκέπτης των τόπων στους οποίους αναφέρεται, αλλά, ζώντας σ' αυτούς επί σειρά ετών, με την ιδιότητα του διπλωμάτη, μπόρεσε να διεισδύσει στα βάθη της ιστορίας τους, να συνδυάσει επαγωγικά το παρελθόν με το παρόν τους και να καταλήξει σε σκέψεις, ειδικά και γενικά συμπεράσματα ενδεικτικά της ιστορικής αίσθησης που τον χαρακτηρίζει.
Γράφοντας πριν από λίγα χρόνια για την ποιητική συλλογή του Ν, όπως νοσταλγία, σημείωνα ότι η «αποδημητικότητα» μοιάζει να έχει γίνει κάτι σαν δεύτερη φύση του. Οτι η αποδημητικότητα, άρα και νοσταλγία, τον στρέφουν και, κατά κύματα, τον ωθούν σε αναπαραστάσεις μιας άλλης πραγματικότητας, διαφορετικών πνευματικών και εικαστικών προτύπων και, γενικά, ενός άλλου τρόπου ζωής, όπως τον γνώρισε και τον βίωσε στη μακρόχρονη διαβίωσή του σε τόπους της Απω Ανατολής. Πράγμα που κάνει, έχοντας προηγουμένως με εμπιστοσύνη αφεθεί, χωρίς φοβίες και προκαταλήψεις, στη γοητεία του διαφορετικού, όπως εύκολα προκύπτει και από την ανάγνωση του περί ου ο λόγος βιβλίου. Το οποίο αποτελεί ακόμη έναν καρπό ενός εξακολουθητικά φυγόκεντρου βίου· μία ακόμα αποζημίωση, θα πρόσθετα, των περιφορών του συγγραφέα γύρω από τον άξονα της ακόρεστης ταξιδιωτικής του επιθυμίας.
Ο Γιώργος Βέης, εξακολουθητικά περιπλανώμενος σε αγαπημένους του τόπους, τοπία και πόλεις, αφήνεται να χαθεί όπως θα χανόταν σε ένα άγνωστο δάσος. Ο,τι υποπίπτει στην αντίληψή του και στις αισθήσεις του, το καταγράφει έτσι, που ο λόγος του παίρνει τη χροιά της προσωπικής εξομολόγησης. Μιλώντας γι' αυτό εκφράζει τον βαθύτερο εαυτό του· θα έλεγε κανείς ότι ταυτίζεται με ό,τι βλέπει και τον κινητοποιεί εκφραστικά, ότι μιλώντας γι' αυτό διακατέχεται από μια διάθεση ερωτική, ενώ ταυτόχρονα υφίσταται έναν πνευματικό ερεθισμό, μια συγκίνηση διανοητική. Η εντύπωση και η διάθεση για περιγραφή εκφράζονται ως προβολή του εσωτερικού του κόσμου επάνω στον εξωτερικό. Παίρνουν την έκφραση της εσωτερικής του διάθεσης. Εκείνο που αναζητεί υπάρχει πέρα απ' αυτό που βλέπει, πέρα από το αντικείμενο, το πρόσωπο ή την κατάσταση, που, στο τέλος, μεταμορφώνονται σε εσωτερική πραγματικότητα (Στ. Ξεφλούδας).
Τα συνεχή ταξίδια συμβάλλουν, εν τέλει, στην κατάκτηση βαθμίδων αυτογνωσίας του ταξιδευτή. Ο εαυτός του ταξιδιώτη φωτίζεται από την κατανόηση και την κατάκτηση του άλλου, του διαφορετικού. Ο,τι αποσπά και κινεί την προσοχή του, ύστερα από μία εσωτερική διαδικασία, μετατρέπεται σε έναυσμα για καταβυθίσεις αυτογνωσιακού ενδιαφέροντος. Παράλληλα, θα έλεγε κανείς ότι στις διαρκείς μετακινήσεις, στην ηδονόπαθη προσπάθειά του να οικειωθεί το αλλότριο, το διαφορετικό, τον στέργουν φωνές συγγραφέων και φιλοσόφων που, με τον δικό τους τρόπο, από τη δική του σκοπιά ο καθένας, μίλησαν για τους τόπους που τώρα κινητοποιούν, με ποικίλους τρόπους, κι αυτόν. Για τόπους τους οποίους επισκέπτεται και γνωρίζει όχι ως απλός ταξιδιώτης-επισκέπτης, αλλά ως ερευνητής του υπεδάφους της αφείδωλα εκτεθειμένης μπροστά στα μάτια του σαγηνευτικής πραγματικότητας.
Εχοντας ζήσει στο Πεκίνο (1991-1995) και στο Χονγκ Κονγκ (2000-2004), μπόρεσε να εγκολπωθεί στην πράξη «το απώτερο νόημα καίριων δηλώσεων και ειδοποιών συνδηλώσεων της σινικής συμπεριφοράς»· να διεισδύσει με κατανόηση και εμβρίθεια σε ζητήματα κοινωνικής πολιτικής και πνευματικής ιδιομορφίας, να κατανοήσει και να καταδείξει τις προφανείς και τις υπολανθάνουσες ποιότητες-ιδιαιτερότητες του σινικού φαινομένου. Κι όλ' αυτά, χωρίς να απεμπολήσει την ταυτότητα του σκεπτόμενου Ευρωπαίου, συνδέοντας Ανατολή και Δύση, βρίσκοντας, αισθανόμενος μάλλον, την «πληρότητα της νιτσεϊκής σκέψης» να αποκτά μέσα του μιαν έντονη ινδονησιακή απόχρωση.
Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, που έχει τον χαρακτηριστικό τίτλο Το τοπίο ως παιδαγωγός, το ταξίδι ως αισθητική, αναφέρεται στο Μανχάταν, όπου έζησε ανάμεσα στα 1983 και στα 1989 και που ξαναεπισκέφτηκε, για επαγγελματικούς λόγους, το 2009. Αρα οι μνήμες, στην προκειμένη περίπτωση, είναι παλιές, αλλά και πρόσφατες. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι τα κείμενα εδώ, τουλάχιστον στην πλειονότητά τους, μοιάζουν με ημερολογιακές εγγραφές και, σαν τέτοια, άπτονται της συγγραφικής-ποιητικής πορείας του συγγραφέα, ο οποίος, με μια διάθεση σχεδόν εξομολογητική, οδηγεί τον αναγνώστη στο ποιητικό του εργαστήρι, αποκαλύπτοντάς του τρόπους μεταποίησης εντυπώσεων και σκέψεων εξωτερικής προέλευσης σε εσωτερικά βιώματα· σε προποιητικό υλικό. Μιλάει για συναντήσεις του με αγαπημένους του συγγραφείς, όπως ο Κάλλας και ο Μπόρχες, για εκ του σύνεγγυς γνωριμίες του με το έργο σημαντικών δημιουργών, όπως ο Αντι Γουόρχολ, ο Φρανκ Στέλλα κ.ά. Περιγράφει τρόπους με τους οποίους μυήθηκε στην εντοπιότητα, στην ιθαγένεια που τίμησαν συγγραφείς, όπως ο Γουίτμαν και ο Φιτζέραλντ, κατορθώνοντας, σαν από μία ενδιάθετη δύναμη βοηθημένος, να αντισταθεί στην τύρβη των γεγονότων και, κυρίως, στη φθορά που κάθε ημερολόγιο γραφείου υπαινίσσεται καθημερινά, προκειμένου να διατηρήσει απρόσβλητη, από εξωτερικούς παράγοντες, τη σχέση που τον συνδέει, ως παρατηρητή της πραγματικότητας, με μια συγκεκριμένη, κάθε φορά, απόχρωσή της. Με αποτέλεσμα οι περιγραφές του, οι αφηγήσεις του, να διατηρούν ακέραιο το πρώτο, το καταλυτικό εκείνο ξάφνιασμα του παρθενικού βλέμματος. Για να μπορεί, εν τέλει, να πολλαπλασιάζει ακαταπαύστως τις εικόνες που συγκράτησε και να τις καθιστά πηγές σημαντικών κειμένων, όπως είναι αυτά που συγκροτούν το παρόν βιβλίο του.
Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011
Tettix art gallery / «Μετασχηματισμοί» στην Θεσσαλονίκη
«Μετασχηματισμοί» στην Θεσσαλονίκη
Σε έναν κόσμο, όπου όλα μεταλλάσσονται 20 φωτογράφοι αποφασίζουν να αποτυπώσουν την δύναμη των μετασχηματισμών αυτών σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής στην έκθεση "Transformations" (Μετασχηματισμοί" που ανοίγει τις πύλες της στις 7 Νοεμβρίου στην γκαλερί Tettix Θεσσαλονίκη, υπό την επιμέλεια του Γιάννη Βουλγαράκη.
Οι αλλαγές συμβαίνουν εσωτερικά και εξωτερικά. οι σύγχρονες συνθήκες "επιβάλλουν" αλλαγές στις μορφές, τις δομές, την εμφάνιση, τα σχήματα, τους χαρακτήρες, τη φύση, το αστικό τοπίο, το ανθρωπογενές περιβάλλον, αλλά και τον άνθρωπο ως ύπαρξη.
Η φωτογραφία, ένα μέσο "μετασχηματισμού" της πραγματικότητας, ίσως είναι ο καλύτερος τρόπος να αφουγκραστούμε και να προβληματιστούμε πάνω σε ότι "αλλάζει" αλλά "μοιάζει" ίδιο.
Είσκοσι φωτογραφικές προσπάθειες που επιχείρησαν να αποτυπώσουν κάθε είδους μετασχηματισμούς, άλλοτε δημιουργώντας τους, άλλοτε "συλλαμβάνοντάς" τους.
Οι 20 φωτογράφοι παρουσιάζουν τη δύναμη των μετασχηματισμών είτε ως αυτούσιες εικόνες είτε σε συνδυασμούς που αναδεικνύουν την ισχύ της εικόνας, όταν αυτή παραλλάσσεται, συγκρίνεται ή συνομιλεί με το περιβάλλον. Εντός και εκτός κάδρου, εντός και εκτός του εαυτού μας, μέσα και έξω από την καθημερινότητα μας.
Στην έκθεση συμμετέχουν οι φωτογράφοι: Ραφαήλ Αρετάκης, Νάνσυ Γεωργίου, Νίκος Φεργάδης-Γιαννακόπουλος, Γιάννης Δακανάλης, Άλκηστις Ζογκόλη, Ιωάννα Καϊμάζογλου, Ιωσήφ Κάπελλας, Δημήτρης Κιοσέογλου, Γιώτα Κουλοχέρη, Γιάννης Λογιωτατίδης, Μάριος Μαντζουρογιάννης, Παναγιώτης Μερέκος, Αναστασία Μιχαήλογλου, Εύη Μπανταβάνου, Νίκος Μπέντας, Νίκη Μπουλιγαράκη, Νίκος Σταυρόπουλος, Αγγελική Στελλάκη, Πάρις Ταβιτιάν, Μάνος Χρυσοβέργης.
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Δευτέρα 7 Νοεμβρίου, στις 8 το βράδυ.
Tettix art gallery
Διαλέττη 3 έναντι ΧΑΝΘ
τηλ. 2310 243304
Δευτ. - Παρ. 18:00 - 21:00
Σαβ. 11:00 - 14:00
Κυρ. κλειστά
Διαλέττη 3 έναντι ΧΑΝΘ
τηλ. 2310 243304
Δευτ. - Παρ. 18:00 - 21:00
Σαβ. 11:00 - 14:00
Κυρ. κλειστά
ΜΟΥΣΕΙΟ Γ. ΓΟΥΝΑΡΟΠΟΥΛΟΥ / 100 Χρόνια από τη γέννηση του Στρατή Τσίρκα.
ΔΗΜΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΥ
ΜΟΥΣΕΙΟ Γ. ΓΟΥΝΑΡΟΠΟΥΛΟΥ
G. GOUNARO
Δ/νση: Γουναροπούλου 6, ¢Ανω Ιλίσια Τ.Κ. 157 71
Τηλ: 210 74 87 657- 210 77 77 601 fax: 210 74 87 657
e-mail: info@gounaropoulos.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
100 Χρόνια από τη γέννηση του Στρατή Τσίρκα.
Έκθεση με έργα των φοιτητών του Β΄ Εργαστηρίου Χαρακτικής της ΑΣΚΤ
εμπνευσμένα από την τριλογία του Στρατή Τσίρκα
ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ
Το Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού του Μουσείου Γ. Γουναρόπουλου φιλοξενεί μόνιμα μια μικρή συλλογή από προσωπικά αντικείμενα και τις πρώτες εκδόσεις βιβλίων του Στρατή Τσίρκα (1911-1980), δωρεά της συζύγου του συγγραφέα από το 1994.
Για τον εορτασμό των 100 χρόνων από τη γέννηση του Τσίρκα (1911-2011), το Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου θα παρουσιάσει μια έκθεση με έργα φοιτητών του Β΄ Εργαστηρίου Χαρακτικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών εμπνευσμένα από την τριλογία του συγγραφέα Ακυβέρνητες πολιτείες που τον καθιέρωσε στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Τα έργα δεν έχουν το χαρακτήρα απλής εικονογράφησης. Το σκεπτικό της έκθεσης ήταν να δημιουργηθεί ένας διάλογος ανάμεσα στους νέους καλλιτέχνες του σήμερα που πειραματίζονται με νέες τεχνικές, τεχνολογίες αλλά και ιδέες και τα πρωτοποριακά, για την εποχή τους, κείμενα του Τσίρκα, που μέσα από τις προσωπικές και καθολικές ιστορίες που αφηγούνται εκφράζουν ένα βαθύ ανθρωπισμό.
Το αποτέλεσμα αυτής της ζύμωσης είναι έργα πολυεπίπεδα με εννοιολογικές βάσεις που αναδεικνύουν τις απεριόριστες δυνατότητες της σύγχρονης χαρακτικής. Μέσα στην τοιχογραφία των ιστορικών δρώμενων της τριλογίας, οι καλλιτέχνες ανακαλύπτουν αντιστοιχίες του σήμερα. Η Ιερουσαλήμ, το Κάιρο, η Αλεξάνδρεια είναι μικρογραφίες ενός πανσπερμικού κόσμου μειονοτήτων, ένα μωσαϊκό εθνοτήτων διαφορετικών τάξεων και ποικίλων κοινοτήτων που βιώνουν οδυνηρές εμπειρίες. Ένας μικρόκοσμος που παραπέμπει στη σύγχρονη παθολογία του πολέμου και της νέας τάξης πραγμάτων.
Εγκαίνια: Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011 & ώρα 19.00
Τη βραδιά των εγκαινίων θα απονεμηθεί συμβολικό χρηματικό βραβείο σε ένα συμμετέχοντα καλλιτέχνη καθώς και δύο χρηματικοί έπαινοι.
Επίσης θα προβληθεί η ταινία ντοκυμαντέρ «ΣΤΡΑΤΗΣ ΤΣΙΡΚΑΣ σε πρώτο πρόσωπο» του Τάκη Χατζόπουλου την οποία θα προλογίσει η κα Χρύσα Προκοπάκη, μελετήτρια και επιμελητρία των νεώτερων εκδόσεων των έργων του συγγραφέα.
Συμμετέχουν:
Χρήστος Αγγελόπουλος, Αργυρώ Βασιλάκου, Κωνσταντίνα Γεώργα, Canuto Kallan, Βίκυ Κολιπέτσα, Ιωάννα Λιανού, Φαίη Μητσάνη, Πολυτίμη Μπενάκη, Μαρίνα Προβατίδου, Δημήτρης Σπανόπουλος, Μαριλένα Συνοδινού, Ελένη Τσαλδίρη, Μιχάλης Φαλκώνης, Παναγιώτης Φερεντίνος, Μυρτώ Φερεντίνου, Σύλβια Φέσσα.
Διάρκεια έκθεσης: 16 Νοεμβρίου – 17 Δεκεμβρίου 2011
Κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν παράλληλες εκδηλώσεις για τις οποίες θα αποσταλούν ειδικά δελτία τύπου.
Επιμέλεια έκθεσης: Διονυσία Γιακουμή, Ιστορικός Τέχνης, Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου
Υπεύθυνη καθηγήτρια ΑΣΚΤ: Βίκυ Τσαλαματά, Διευθύντρια Τομέα και Β΄Εργαστηρίου χαρακτικής ΑΣΚΤ
Συντονισμός: Διονυσία Γιακουμή, Ναταλία Παυλάτου (Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου) Βίκυ Τσαλαματά (ΑΣΚΤ)
Η είσοδος στην έκθεση και σε όλες τις εκδηλώσεις είναι ελεύθερη
Ωράριο λειτουργίας:
Τρίτη – Τετάρτη: 09.00-13.30 & 17.00 – 20.00
Πέμπτη – Σάββατο: 09.00 – 15.00
ΜΟΥΣΕΙΟ "Γ.ΓΟΥΝΑΡΟΠΟΥΛΟΣ" / Διαλέξεις Ιστορίας της Τέχνης
Δ/νση: Γουναροπούλου 6, ¢Ανω Ιλίσια Τ.Κ. 157 71
Τηλ: 210 74 87 657- 210 77 77 601 fax: 210 74 87 657
e-mail: info@gounaropoulos.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΘΕΜΑ : Συνεχίζονται οι Διαλέξεις Ιστορίας της Τέχνης
στο Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου
Κύκλος 4ος: Δυτική ζωγραφική κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα
Είσοδος ελεύθερη
Το Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου συνεχίζει με μεγάλη επιτυχία για 3η χρονιά, το πρόγραμμα διαλέξεων Ιστορίας της Τέχνης για το ευρύ κοινό.
Ο τέταρτος κύκλος είναι αφιερωμένος στην δυτική ζωγραφική κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και θα διαρκέσει από 5 Νοεμβρίου 2011 – 12 Μαΐου 2012.
Οι διαλέξεις θα παρουσιάζονται κάθε Σάββατο πρωί 11:00 – 12:00 από την ιστορικό της τέχνης Διονυσία Γιακουμή.
Στο φετινό πρόγραμμα παρεμβάλλονται δύο διαλέξεις από άλλους ομιλητές στα πλαίσια της έκθεσης για τον εορτασμό των 100 χρόνων από τη γέννηση του Στρατή Τσίρκα.
Έναρξη Σάββατο 5 Νοεμβρίου και ώρα 11.00 πμ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)